Leon van Bon,
een stabiele factor

Door Edward Swier

Leon van Bon werd al jong door de kenners geroemd. Het grote publiek leerde hem echter pas in 1992 kennen. Van Bon won tijdens de olympische puntenkoers in Barcelona zilver. Nadien maakte hij naam in het profpeloton, met ritzeges in de Tour en de Vuelta, een bronzen WK-medaille en twee Nederlandse wegtitels.

En nu? Nu is hij, weer op de baan, bijna net zo succesvol als in zijn jongste jaren. ,,Ik denk dat ik een goede aanvulling voor de olympische achtervolgingsploeg kan zijn.'' Leon van Bon (van 28 januari 1972) houdt van helderheid. Vraag hem of hij een advies heeft voor mensen die overwegen een Antares te kopen en zijn antwoord is simpel: ,,Doen. Ze moeten het gewoon doen.'' Van Bon rijdt met veel plezier op de rollenbank. ,,Ik viel toch al niet zo snel van zo'n ding af, ben redelijk handig, maar nu heb je nog minder angst. Het is een prettig apparaat.'' Tijdens het Zesdaagse-seizoen neemt hij de Antares steevast mee. ,,Ik gebruik de Antares vooral om de snelheid te onderhouden, voor de souplesse. Ik zou er niet zomaar drie uur op trainen, daarvoor heeft Tacx genoeg andere apparaten gemaakt, zoals de Bushido. Feit is wel dat de Tacx-producten, zeker in een winter zoals Nederland die dit jaar kent, een uitkomst zijn.''

Ontwikkelen
Eind december won Van Bon in de stad waar hij opgroeide, Apeldoorn, de Zesdaagse. Het was geen toeval. Na drie tweede plaatsen was het, met assistentie van Pim Ligthart en Robert Bartko, raak. Ook in Rotterdam deed Van Bon lang voorin mee. ,,Je moet een sterke koppelmaat hebben natuurlijk. En die krijg je alleen als je een stabiele factor bent. Ik ben me wel zo aan het ontwikkelen.'' Van Bon is terug bij een oude liefde. ,,Het is min of meer met baanwielrennen begonnen. Ik heb er aanleg voor. Maar

Leon van Bon tijdens Zesdaagse Rotterdam 2010

als je bedoelt dat ik het wegwielrennen niet leuk vond, dan is het onzin. Ik vond met name de combinatie erg leuk. Toen ik prof op de weg was, moest ik de baan echter wel laten varen.'' Nadat hij eind 2007 geen contractverlenging bij Rabobank kreeg, koos Van Bon ervoor puur voor de lol te gaan fietsen. ,,Maar wel heel serieus. Anders zou je de mensen met wie ik nu in koers ben tekort doen. Ik doe en laat er ook nog steeds veel voor.'' Bij het team van Marco Polo kreeg hij de kans veel van de wereld te zien en weer op de piste te gaan rijden. ,,De ploeg zoekt nog een hoofdsponsor, mijn wegprogramma voor 2010 is nog wat onduidelijk.'' Feit was wel dat hij deze winter dus met een helemaal zwarte koersbroek reed. Tacx vond dat een mooie gelegenheid om één van de grootste wielertalenten van de afgelopen twintig jaar te ondersteunen.