Het apparaat is serieus geëvolueerd

Door Edward Swier

Maanden had Iljo Keisse uitgekeken naar de Zesdaagse van Amsterdam. De Belg leeft voor het rijden op de winterbaan. “Het gaat weer beginnen, machtig mooi.” Bovendien, wist Keisse, kwam in Amsterdam dan eindelijk de door hem zo begeerde Antares-rollenbank van Tacx. Na een korte testrit, tussen de dernyraces, sprintjes en koppelkoers door, was Keisse direct om. “Dit is echt een verbetering, het apparaat is nu serieus geëvolueerd. Je kunt 'm afstellen op jouw maat, je kan er niet aftuimelen en het oog wordt ook gestreeld. Niet meer zo’n vies grijs ding, maar ‘schoon’ blauw.” Dat de Antares zich makkelijk laat vervoeren, doet Keisse bovendien deugd. “Want ik neem 'm echt overal mee naar toe en ik heb, naast al mijn fietsen, niet al te veel plaats.”

Geweldige cadans
Keisse gebruikt de rollenbank veel. “Meer dan wie ook denk ik. Soms vertrek ik, af en toe zelfs expres, te laat voor mijn training. Dan rijd ik minder lang op de weg, zodat ik mezelf moet ‘straffen’ met wat extra training op de rollen. De cadans is geweldig. Ik rijd er heel graag op, met 130, 135 omwentelingen per minuut. Die souplesse is heel cruciaal voor op de piste. Op de weg kan je al bijna niet zo trainen, of je moet constant een derny tot je beschikking hebben.”

Ideale houding
In tegenstelling tot zijn collega’s traint Keisse niet voor de televisie op zijn rollenbank. “Ik doe het altijd in de garage.” Daar hangt, verklapt Keisse, wel een spiegel. “Ik kijk graag naar mezelf”, lacht hij. “Hoe ideaal mijn houding ook lijkt, ik werk daar nog voortdurend aan. Als ik mezelf dan zo bezig zie, kan ik uren verder trainen zonder op mijn horloge te kijken.”