Je hoeft niet perse naar de wielerbaan om baanritme op te doen

Door Edward Swier

Zolang Danny Stam zich kan herinneren, zit hij in het zadel. En net zo lang maakt hij ook gebruik van een rollenbank. Komend seizoen geeft hij zijn carrière een nieuwe impuls. Stam tekende onlangs, met onder anderen Peter Schep en Robert Slippens, voor het AA Drink-team van Michael Zijlaard. “Er gebeurt de laatste jaren veel in het baanwielrennen. We hopen met de oprichting van de eerste echte gesponsorde baanploeg de sport nog verder te kunnen professionaliseren.” Dat Tacx uitgerekend nu met een nieuwe rollenbank komt, ruim 35 jaar na de introductie van het eerste model, is volgens Stam ook in dat licht bezien niet vreemd. “De sport blijft zich ontwikkelen.”

Trappen vanuit je heupen
Stam vindt het overigens niet meer dan logisch dat hij en zijn collega's veel gebruik maken van rollenbanken. “Het is de manier om betrekkelijk eenvoudig, zonder per se naar Alkmaar of Apeldoorn te hoeven rijden, baanritme op te doen en je spieren soepel te maken.” Wat Stam met name ook bevalt aan een rollenbank, ten opzichte van bijvoorbeeld een fietstrainer, is dat de renner niet alleen op zijn eigen fiets zit, maar dat deze “ook nog eens niet vast zit. Dat maakt je bewegingen honderd procent natuurlijk. Je blijft trappen vanuit je heupen, zoals je dat ook op de weg of de baan doet. Op een fiets die vast staat, is die beweging toch anders.”

Dat de fiets los op de rollen staat, heeft zo ook zijn nadelen natuurlijk. Stam lacht en komt met een bekentenis. “Ik heb in mijn leven vaak genoeg in de keukenkastjes gelegen!” Het is een uitspraak die om uitleg vraagt. “Op de oude modellen, met van die rechte rollen, gebeurde het weleens dat je in de problemen kwam als je even wat minder geconcentreerd was. Zeker als je een tijd op zo'n ding rijdt, laat je je nog weleens afleiden en schoot je zo nu en dan van de rol. Met de nieuwe vormgeving van de Antares is dat risico veel minder groot”.